زیرساختهای آبی: محرک پنهان گسترش بازار ملکهای لوکس عمان
تحول اساسی در توسعه منطقه: پروژههای توسعهای برنامهریزیشده در النجد نیاز سالانه تقریباً ۲۷۵ میلیون متر مکعب آب دارند—تقریباً دو برابر عرضه کنونی منطقهای که ۱۳۹ میلیون متر مکعب است. این خلاء در زیرساختهای آبی یکی از اولویتهای سرمایهگذاری بحرانی عمان است، بهخصوص با تسریع تنوعبخشی اقتصادی در چارچوب چشمانداز ۲۰۴۰.
کمبود آب بهطور تاریخی توسعه در شبهجزیره عربی را محدود کرده است و رویکرد فعالانه عمان برای تأمین آبی یک مزیت راهبردی است. توسعه النجد نشاندهنده اعتماد منطقه به توانایی تأمین پروژههای بزرگ تجاری، صنعتی و مسکونی است—شرط لازم برای جذب سرمایهگذاری خارجی و حفظ مزیت رقابتی در میان کشورهای شورای همکاری خلیج.
از دیدگاه اقتصاد کلان، این چالش زیرساختی منعکسکننده تحقق آرمانهای گستردهتر است. دو برابرشدن نیاز آبی نشاندهنده سرمایهگذاری عمان در بخشهایی فراتر از هیدروکربن است: گردشگری، کشاورزی، صنایع تبدیلی و توسعه شهری. چنین تنوعبخشی از پایداری اقتصادی حمایت میکند و وابستگی به درآمدهای نفتی را کاهش میدهد—عوامل حیاتی برای ثبات درازمدت.
برای غیرملیها و سرمایهگذاران بینالمللی که عمان را بهعنوان مقصد مسکونی و تجاری ارزیابی میکنند، امنیت آبی بنیادی است. دولتهایی که سرمایهگذاری در زیرساخت را ترجیح میدهند—بهخصوص در منابع ضروری—نشاندهنده بلوغ نهادی و برنامهریزی آیندهنگر هستند. این رویکرد کیفیت زندگی ساکنین را بهبود میبخشد و ارزشهای ملکی را محافظت میکند با تضمین اینکه خدمات ضروری در طول انتقالهای اقتصادی قابلاعتماد باقی بمانند.
بینش سرمایهگذاری: سرمایهگذاریهای زیرساختی با این بزرگی معمولاً پیشروی چرخههای افزایش قیمت ملکی هستند. مناطقی که از بهبود زیرساختهای آب، برق و حملونقل برخوردار میشوند، تقاضای پایدار را تجربه میکنند—هم از جمعیت داخلی و هم از جمعیت غیرملی. مسیر توسعه النجد فرصتهای ملکی نوظهور در ذوفار را در مقابل بخشهای اشباعشده پریمیوم مسقط بهطور رقابتی قرار میدهد.
رویکرد شفاف عمان در انتشار محدودیتهای زیرساختی—بهجای پوششدادن آن—منعکسکننده استانداردهای حکمرانی است که سرمایهگذاران بینالمللی ارزیابی میکنند. آمادگی سلطنت برای مقابله با چالشهای منابع بهطور علنی و سیستماتیک اعتماد را نسبت به ثبات نظارتی و اعتبار نهادی درازمدت افزایش میدهد.
با اینکه عمان خود را بهعنوان متنوعترین و پایدارترین محیط سرمایهگذاری منطقه موضعیابی میکند، برنامهریزی زیرساخت آبی شاخصی ملموس از امکانپذیری چشمانداز ۲۰۴۰ میشود. سرمایهگذاران که این توسعهها را دنبال میکنند، بینشی به دست میآورند درباره اینکه کدام مناطق احتمالاً تقاضای پایدار، امکانات بهتر و افزایش ارزشهای ملکی را در دهه آتی تجربه خواهند کرد.
منبع: www.omanobserver.om